Zakres i sposób wykonywania służebności gruntowej powinien być określony w umowie, konstytutywnym orzeczeniu sądowym lub decyzji administracyjnej powołujących do życia służebność. Precyzyjne określenie zakresu i sposobu wykonywania służebności eliminuje bowiem spory. W rzeczywistości jednak nie zawsze tak się robi. W takiej sytuacji zakres i sposób wykonywania służebności określa się według zasad współżycia społecznego przy uwzględnieniu zwyczajów miejscowych (art. 287 Kodeksu cywilnego).
Przy ustalaniu sposobu wykonywania służebności należy także pamiętać o ograniczeniu zawartym w art. 288 Kodeksu cywilnego. Polega on na obowiązku wykonywania służebności gruntowej w sposób najmniej utrudniający korzystanie z nieruchomości obciążonej. Właściciel nieruchomości władnącej powinien więc ingerować w sferę własności nieruchomości obciążonej w sposób, który jak najmniej koliduje z działaniami podejmowanymi na nieruchomości obciążonej przez jej właściciela. Przy wykonywaniu służebności gruntowych niezbędne jest więc wypośrodkowanie celu, w jakim służebność tę ustanowiono, a także interesu nieruchomości obciążonej. Należy przyjąć, że służebność gruntowa będzie wykonywana w taki sposób, żeby jak najmniej utrudniała korzystanie z nieruchomości obciążonej, jeśli osiągnięcie celu nie nastąpi nadmiernym kosztem nieruchomości władnącej, a wykonywanie prawa własności nieruchomości obciążonej nie będzie przeszkadzało w osiągnięciu celu ustanowionej służebności.